Nog een paar nachtjes slapen...
... en dan op naar Hawaii!!!
Afgelopen week ben ik naar een baseballwedstrijd van de Indians (Cleveland) vs. Red Sox (Boston) geweest, en ik moet zeggen dat het geen sport voor mij is. Het beoefenen wist ik al (tjah, als er een bal in het spel is, vervliegt mijn kans op een goede performance
Verder was afgelopen vrijdag 'Relay for Life', de sponsorloop voor de American Cancer Society waar ik aan heb meegedaan. Het begon om 18.00 uur en het was dus de bedoeling om met een team 18 uur lang te wandelen (in shifts, dat wel) en uiteindelijk heb ik 3 uur gelopen (van 1-2, 7-8 en 9-10). De meeste mensen uit het team bleven de hele nacht op de geïmproviseerde camping naast de renbaan. Ook ik ben gebleven, en heb uiteindelijk ongeveer een uurtje slaap gehad (in een stoel, het was te koud om in de tent (op de grond) te gaan liggen). Er was trouwens ook een jongen die bijna 18 uur in z'n eentje heeft volgemaakt. Niet normaal, hij kwam de laatste rondjes ook nauwelijks nog vooruit doordat al z'n spieren verkrampt waren. Volgens mij zeiden ze dat hij ongeveer 50 miles (dat is ongeveer 80 km) aan één stuk heeft gelopen. Respect!
Tijdens het wandelen was er ook een kaarsjesceremonie, dat was erg indrukwekkend. Er waren witte papieren zakjes met kaarsen erin langs de hele baan gezet, en die zakjes stonden symbool voor mensen die zijn overleden aan kanker of op dit moment kanker hebben. Terwijl een gedicht en namen van die mensen werden voorgelezen, kwamen teamleiders vanuit het midden van de renbaan met kaarsen naar de buitenring en staken met hun kaars de kaarsen van alle wandelaars aan. De wandelaar staken op hun beurt dan weer de kaarsen in de papieren zakjes aan. Toen alle kaarsen aan waren gestoken ging iedereen gezamelijk rondlopen. Het zag er echt mooi en speciaal uit. Uiteindelijk is er ruim $40.000 opgehaald, en bij deze wil ik nogmaals de mensen bedanken die mij hebben gesponsord!
En dan over een paar daagjes dus Hawaii!!! Ik vertrek donderdag om 8.05 en kom dan rond 3 uur op Hawaii aan. Maandag om 3.30 ga ik weer terug. Dat wordt dus een paar daagjes genieten! De foto's en verhalen zullen jullie tzt wel zien!
Liefs Pat
Oh what a beautiful day, I wanna go outside and play!
uit: C-mon & Kypski - Make My Day (ft. Pete Philly)
Jaja, ook hier is eindelijk de lente begonnen! En doordat hier de temperatuurverschillen per dag veel groter zijn dan in Nederland, is het ook meteen heerlijk warm geweest! Zondag heb ik lekker in de zon gezeten en ben zelfs een klein beetje verbrand! Ik zie het maar als een goede voorbereiding voor Hawaii, aangezien ik anders daar als een kreeft zou rondlopen ;-) Maar iedereen hier waarschuwt me dat het in april nog minimaal één keer zal gaan sneeuwen, en ik geloof ze. Komend weekend wordt het alweer flink kouder, dus het is genieten zo lang het duurt! Zolang het maar niet gaat sneeuwen op de dag dat we gaan lopen voor het goede doel vind ik alles prima!
Gezien het mooie weer ben ik inmiddels ook een paar keer op de fiets naar stage gegaan, maar dat blijkt een hele uitdaging! Niet alleen is de terugtocht heuvelopwaarts geen pretje (hijg puf hijg), vanmorgen ben ik al onderuit gegaan! Door alle gaten in de weg is het een flink gehobbel, en door al die vibraties ging mijn dynamo los zitten en kwam dat ding in mijn wiel (Tjah, ik had alleen de remmen en versnellingen getest voordat ik de fiets in gebruik nam, niet de 'vibratiebestendigheid'...). Toen stond ik dus erg abrupt stil, en daar was ik niet helemaal op voorbereid. Maar gelukkig heb ik er slechts wat schrammetjes aan overgehouden! Wat trouwens wel weer grappig is, is dat veel mensen hier helemaal niet weten wat 'dat ding aan je voorwiel' is! :-D
Het is even stil geweest op mijn reislog, wat vooral kwam doordat ik erg druk was met stage doordeweeks, en in het weekend druk was met leuke dingen! Morgen is er een belangrijke deadline voor de ethische commissie, maar daarvoor heb ik nu gelukkig alles af. Verder was er een deadline voor het inzenden van een abstract voor een congres wat in juni in Cleveland is (en waar ik als het goed is met een poster over mijn resultaten zal staan), moest ik proefpersoon trainingen doen en een hele zooi formulieren invullen omdat ik in de ziekenhuizen hier proefpersonen ga ondervragen (of je een crimineel verleden hebt, vorige werkgevers, woonadressen en bewijs van je opleiding (wat ik dus niet bij me heb...)). Helaas zijn de aanvragen voor de ethische commissie, proefpersoon trainingen en alle andere rompslomp niet op elkaar afgestemd, waardoor ik dus alles in tweevoud moet doen. Voor het veteranen ziekenhuis moet de studie zelfs door twee commissies goedgekeurd worden (waarvan de bijeenkomsten natuurlijk niet synchroon lopen) en moet ik een biosafety cursus doen die ik nooit nodig zal hebben! Maar goed, bureaucratie hoort er nou eenmaal bij hier, en bij een overheidsorganisatie als het veteranenziekenhuis is het al helemaal extreem! Ook had ik te maken met andere afstudeer-ergernissen zoals verlate feedback vlak voor een deadline. Ik kan in ieder geval mensen die onderzoek met proefpersonen in de VS willen gaan doen aanraden hun begeleider meteen vanaf het begin achter de broek aan te zitten betreffende de aanvragen voor ethische commissies. Dat had ik eigenlijk ook moeten doen, maar ik had in het begin niet door dat er zoveel tijd in zou gaan zitten (en ook mijn begeleider had dit niet helemaal goed ingeschat)!
Maar genoeg met de klaagzang, er stonden ook veel leuke dingen op het program! Zo ben ik naar een Hookah bar geweest (daar kan je waterpijp roken), naar een brouwerij waar een groepje mensen hun eigen bier ging brouwen (en ik kan je vertellen dat het er absoluut nog niet drinkbaar uitziet die eerste dag; het is dan nog een vieze groene smurrie :-S), naar Salsa (na wat privé-lessen van Peter in een leeg lab durfde ik het aan om bij de 'intermediates' te beginnen en dat ging niet slecht. Ik moet alleen nog wat 'losser worden in die heupen' en 'wat minder nadenken', maar hey, het was m'n eerste keer! ;-)) en naar een internationaal studentendiner met gerechten, muziek en dans uit allerlei landen. Voor de komende tijd staan er nog een concert (van Tokyo Police Club, een Canadese band), een Las Vegas avond, wandelen voor het goede doel en natuurlijk Hawaii op het programma!
Inmiddels heb ik me goed voorbereid op Hawaii. Na enkele vruchteloze pogingen tot het kopen van zomerkleding en een bikini in Amerikaanse winkels, heb ik zaterdag maar de H&M leeggeplunderd (het grote voordeel is dat de H&M hier niet één grote bende is en dat er geen ellenlange wachtrijen voor de paskamers staan :-D)! Misschien niet heel erg origineel, maar wel zeer efficiënt! ;-) En niet geheel onbelangrijk heb ik ook een voorraadje zonnebrand en aftersun ingeslagen. Ow ja, ik heb inmmiddels ook (eindelijk) een digitale camera! Kortom: kom maar op met dat weekendje Hawaii! ;-)
Iets anders waarmee ik me sinds de laatste post heb beziggehouden is het schrijven van een artikel voor de 'Biopotential', een blad voor en door graduate studenten van de afdeling Biomedical Engineering met vooral veel grappige artikelen. Helaas kan ik geen pdf-files posten op deze site, dus kan ik jullie niet het uiteindelijke resultaat (met plaatjes) laten zien. Maar hieronder heb ik voor de liefhebbers het origineel geplaatst (mochten er mensen zijn die zo enthousiast zijn dat ze persé het eindresultaat willen zien, dan kan ik het altijd op aanvraag mailen ;-)). Er was eerst nog sprake van dat het artikel gecensureerd zou worden, in verband met de uitspraken op het eind. Peter is editor, en hij twijfelde hevig wat te doen in verband met het aanzien van het blad (hij was juist van plan wat meer op de serieuze tour te gaan, door middel van interviews met professoren enzo...) en gezeik van de mensen die het 'niet vinden kunnen'. Maar uiteindelijk heeft zijn liberale (Belgisch/Nederlandse) instelling het toch gewonnen. Geen censuur dus, hulde! :-D En de mensen die ik er tot nu toe over gesproken heb vonden het allemaal een leuk artikel!
Liefs Pat
Ow ja, bijna vergeten te vertellen (ik dacht dat ik het al in m'n vorige verhaal had vermeld): inmiddels heb ik ook een ticket geboekt naar Seattle voor 21-26 mei, waar ik Tjitske's nieuwe kamertje ga bekijken, waarna we samen per trein naar Vancouver reizen (een 4 uur durende reis) en een concert van the Kooks bij gaan wonen. Verder heb ik voor 16-18 mei een ticket naar Chicago geboekt, waar ik Lauren ga opzoeken! :-D Yoehoe!!! :-D
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
The Netherlands - A bit strange, yet even more worth discovering!
- by Patricia Sanders
After being here for 2 months, I am quite surprised about the perception some people have of the Netherlands. Therefore this article, so you will know from first hand what it's really like.
The Netherlands, by some better known as Holland, is a small kingdom in the West of Europe, and is known for its wind mills, wooden shoes and tulips. Formally the name Holland is incorrect, since North and South Holland officially are two of the twelve provinces in the west of the country. But even the Dutch themselves use the term Holland, since they're well aware of the widespread use of this term. The total surface of the Netherlands is even smaller than that of Ohio (16,033 square miles), while the number of inhabitants is over 16 million. So you can imagine that it's pretty crowded in that little country.
People in the Netherlands will often be considered blunt by people from other countries, although they prefer to call it openness themselves (and making it an important value essentially justifies saying/asking anything that pops up in your head). They love shophopping: going from shop to shop to find the largest discount, and preferably do that on their beloved bike (of which there are more than the number of inhabitants).
The Dutch are pretty liberal: it was the first country where gay couples could legally be married, abortion and euthanasia are both legal, and of course the thing it is notorious for: using soft drugs is tolerated. Although many people believe using soft drugs is legal in the Netherlands, that is actually not the case. The policy of tolerance means that you can use soft drugs where it is sold (in the coffee shops, and yeah you can get coffee there too) or at your home, but not on the streets. The idea is that in this way, both purchase and use of soft drugs can be regulated, thereby minimizing the risks, which is not possible when the whole scene goes underground (think of the prohibition of alcohol in the US).
Unfortunately, the tolerative nature of Dutch people is decreasing: Violence towards gay people is increasing, there are plans to abolish the famous red light district in Amsterdam, and after 30 years the legislation on drugs is being reviewed to see whether it should be changed (so if you were planning to go to Amsterdam to give the interior of the coffee shops a close inspection, you might need to hurry). Probably this course in politics is being influenced by our new government, which includes two rather conservative parties. But I guess I don't have to explain to you what the consequences are when a conservative government rules the country.
If you would ask me, I would say regulations regarding drugs should be kept the way they are. The fact that the use of soft drugs in the Netherlands is among average of all countries in Europe, is enough evidence for me that this policy of tolerance does not make the problem worse, and has the potential to get control over drug abuse and drug-related crime, although some adaptations to the current system definitely are necessary (for instance, the production of cannabis it not regulated at present). The only thing that is a major problem at this moment, is the drugs tourism. But clearly there is a very simple solution for that: the surrounding countries, especially Germany and France, should also tolerate the use of soft drugs (don't see that happening any time soon though)!
Because it's election time in the US, I also have have to mention the election system in the Netherlands of course! I already mentioned that there are two parties in our government, but in total it's a coalition of three parties (the third just isn't conservative, fortunately). There are elections every four years, although we've been privileged with the opportunity to vote four times in the last 6 years because our prime minister Balkenende (a.k.a. Harry Potter) was not very good at keeping the government from falling apart (and still he was re-elected every time, don't ask me why. Maybe he does use magic...). With the elections, we can choose between more than 20 political parties, all with their own perspectives. As you can imagine, this can be pretty confusing and that's why a lot of people are taking quizzes on the internet that help them to make their choice. However, in my humble opinion it's still better to have a whole range of choices than a limited one!
Well, this actually was just an introduction to all the things that make the Netherlands different from the US. I could go on and on, but I'm afraid my dear editor would not appreciate that. If you would like to get acquainted with Dutch customs, you might want to read 'The Undutchables', which provides you a very funny caricature of all the strange things the Dutch do (and avoid to do). It's actually written by a couple from the US that spent some time in the Netherlands. Another highly popular book, called 'I always get my sin', addresses the phenomenon that Dutch and English seem to provide a particularly rich seam for unfortunate homonyms. It provides just a grasp of the funny things Dutch people have said, because although English is being taught from the age of 8, and most classes in universities are in English, this does not mean that we're all that good at speaking it! Off course I do not hesitate to share some of those statements with you:
'I always get my sin' (I always get my way)
'How do you do and how do you do your wife?'
'I am the first woman state secretary for the inside' (I am the first woman state secretary for the department of state) '... and I'm having my first period'
'I fock horses' (I breed horses, 'fokken' is Dutch for breeding)
'I thank you from the bottom of my heart, and also from my wifes bottom'
'We still have to suck one lid' (We still have to search for one member, 'zoeken' is Dutch for searching and 'lid' means member)
'I would like to thank your cock for the lovely dinner' (I would like to thank your cook for the lovely dinner)
If there are more things you want to know, feel free to ask. After all, the Dutch appreciate 'openness', and in that sense I'm all Dutch!
Hawaï, here I come!!!
Yesssss, het eerste uitstapje is geboekt!!! En niet zomaar één: ik ga met Tjitske een lang weekend naar Hawaï, genieten van het heerlijke weer en de mooie omgeving!!! Tjah, als het mooie weer niet naar mij toe komt, dan zoek ik het wel op! ;-) Wow, ik heb er nu al zin in! We hadden vorige week al gekeken naar tickets, maar helaas konden we toen nog niet boeken aangezien ik niet genoeg geld op mijn rekening had en Tjitske haar bankpas nog niet had. En tot onze grote verbazing kan je in Amerika via internetbankieren alleen maar geld tussen je eigen rekeningen overboeken, maar niet naar die van anderen. Daarvoor moet je nog ouderwets in persona naar de bank toe! We gaan het laatste weekend van april, en de tickets worden nu snel duurder: vrijdag waren de tickets nog een stuk goedkoper, dus het is erg jammer dat we toen niet hebben kunnen boeken. Maar het is altijd nog heel veel goedkoper dan wanneer je vanuit Europa zou gaan, dus zeker de moeite waard! Verder is er nog het plan om met z'n tweeën in mei naar Vancouver te gaan, om daar ondermeer een concert van the Kooks bij te wonen. Maar eerst moet ik maar eens op jacht naar zomerkleren en een bikini!! ;-)
Verder gaat alles prima hier. Met mijn stage gaat alles zijn gangetje, hoewel ik soms wel enigszins gek wordt van alle regeltjes hier. Het blijkt dat alle ziekenhuizen hier verschillende ethische commissies hebben, waardoor ik dus verschillende aanvragen moet indienen voor mijn enquête. En verder is het ontwikkelen van een enquête nog niet zo makkelijk als het lijkt, aangezien je precies de goede vragen moet stellen omdat je anders nietszeggende resultaten krijgt. Maar de specialisten in beide ziekenhuizen waar ik mijn enquête ga houden lijken er geen problemen mee te hebben als ik in hun praktijk mensen ga vragen, dus wanneer de enquête eenmaal loopt hoop ik binnen 3 maanden 50 mensen te kunnen interviewen.
Afgelopen zaterdag gaf Adam een diner voor 10 mensen en ik heb hem helpen koken. Ik heb een hartige muffin gemaakt volgens één van zijn recepten en hij maakte chicken dumplings. Ik had er nog nooit van gehoord (wat wederom veel mensen verbaasde), maar het zijn een soort deegballen met kruiden. Ook had hij nog een poundcake met gember gemaakt, en die cake dankt zijn naam aan het feit dat er een pound boter in is verwerkt. Niet bepaald gezond, maar erg lekker allemaal, dus ik zal het in Nederland ook wel eens gaan maken! Zelf had ik nog een succes gegarandeerd dessert gemaakt (a la het recept van mijn moeder en oma): Russische Bergen. Enkelen van jullie hebben het misschien wel eens gehad (en voor de rest zal ik het nog wel een keer maken ;-)).
Na het eten gingen we pokeren, en tot mijn grote verbazing behoorde ik tot één van de mensen die er het meeste van snapte! Het was leuk om eens een keer met mensen te pokeren die er minder van snapten dan ik! Het was al met al een erg gezellige avond, en ik heb erg moeten lachen om sommige mensen (vooral een Aziatische jongen van het lab die nogal snel dronken was, wat is dat toch met die Aziaten?) en uiteindelijk was het erg laat voordat we weggingen.
Verder was het gisteren Saint Patricksday, maar helaas ben ik niet naar de parade geweest. We hadden namelijk die middag nog een labmeeting en daarna moest ik nog een paar dingen afmaken die niet konden wachten. Maar 's avonds ben ik wel (in het groen gekleed) naar een Ierse pub geweest en heb daar groen (!) bier gehad! Helaas was het lite bier, dus eigenlijk kwam het er op neer dat het niet te drinken was! Daarna zijn we dus maar overgegaan op de Guinness ;-) Sinds zondag logeert hier trouwens een meisje uit Zuid-Afrika, Lauren, en zij was gisteren ook mee naar de pub. Hoewel het bijna uitgestorven was toen we daar aankwamen (waar iedereen zich over verbaasde), werd het in de loop van de avond steeds drukker en was het uiteindelijk een erg gezellige avond!
Lauren is trouwens een erg leuke meid. Ze is iets jonger dan ik, studeert fysische antropologie, en ze is hier om tanden te meten van gorilla's en chimpansees uit het Museum of Natural History hier in Cleveland (waar ik echt nog naartoe schijn te moeten) voor een onderzoek naar de evolutie van de mens. Ik kan het goed met haar vinden, maar helaas is ze hier maar voor een weekje, dan gaat ze naar de universiteit van Illinois om daar verder te gaan met haar onderzoek. Het grappige is dat als ik Nederlands tegen haar zou praten, ze me waarschijnlijk wel zou verstaan. Zuid Afrikaans is namelijk haar tweede taal en dat lijkt erg op Nederlands!
Ik heb afgelopen week met Patty wat foto's gemaakt toen we op het internationale filmfestival waren, maar die heeft ze nog op haar camera staan... Wel heb ik één foto (de enige in zijn soort) van het pokeravondje om enigszins de sfeer weer te geven ;-) De andere foto's volgen!
Liefs Pat
Sneeuw, sneeuw en nog meer sneeuw!
Deze keer geen lang verhaal, maar het gaat nu echt om de foto's. Er is hier namelijk de laatste dagen ontzettend veel sneeuw gevallen; ik heb in m'n leven nog nooit zoveel sneeuw gezien!!! Je zakt er tot aan je knieën in weg!Vrijdag en zaterdag waren zelfs de grotere wegen helemaal wit, maar dat is inmiddels wel weggeploegd en gestrooid. Overigens is het nog steeds geen goed idee om met een lage auto de straat op te gaan: mijn hospita heeft gisteren haar voorbumper eraf gereden toen ze vast kwam te zitten op een stuk ijs! Teveel sneeuw is natuurlijk ook niet alles: woensdag heb ik al een bijeenkomst met een aantal artsen af moeten zeggen omdat bussen en treinen niet reden ivm de sneeuw :-S Gelukkig kon de bijeenkomst verzet worden naar komende woensdag, dus ik hoop maar dat het weer dan wat beter is! Het is trouwens wel jammer dat het hier niet wat heuvelachtiger is, dan zou je mooi kunnen gaan skiën! Langlaufen kan wel, maar na Les Deux Alpes lijkt me dat nogal een anti-climax! ;-)
Verder vermaak ik me goed hier! Vrijdag ben ik met een aantal meiden sushi gaan eten. Ze waren erg verbaasd dat het voor mij de eerste keer was dat ik sushi at, aangezien het hier een grote hype blijkt te zijn. Maar ik moet zeggen dat ik het erg lekker vond! Daarna zijn we naar de bioscoop geweest en hebben daar 'The Other Boleyn Girl' gekeken. Mooie film, maar wel een vrouwenfilm (als in: weinig actie en veel intrige en bedrog). Voor de lezers onder ons: dit is een verfilming van een boek, en het boek schijnt zeer de moeite waard te zijn!
Zaterdag ben ik op een feestje van een aantal geneeskundestudenten geweest, dat was erg gezellig! Eén van de jongens daar had een typisch Nederlands uiterlijk, dus ik was ook niet verbaasd te horen dat ie half Nederlands is. Hij was alleen nog nooit in Nederland geweest en toen ik hem vroeg of ie Nederlands kon praten begon ie wat Duits te brabbelen, haha! Linda, het meisje wat me had uitgenodigd, had bier meegenomen wat zij en haar huisgenoten zelf hadden gebrouwen en dat smaakte goed! Verder was er een Japanse jongen bij die na één biertje al dronken werd en allemaal rare vragen ging stellen, erg gelachen! Eén van de jongens bleek overigens goed te kunnen zingen, en terwijl iemand anders hem op de gitaar begeleidde heeft ie wat nummers gezongen. Hij kende zelfs Acda & de Munnik (en dat was niet die half Nederlandse jongen ;-))!
Ik hoop dat het weer hier binnenkort wel wat beter wordt, dan kan ik wat uitstapjes in de buurt gaan plannen! Met dit weer is dat nog niet zo'n goed idee: gisteren waren bijvoorbeeld alle vluchten van en naar Cleveland gecancelled! Maar ja, maart roert zijn staart, en niet alleen in Nederland! De komende tijd is hier trouwens genoeg te doen: momenteel is het internationale filmfestival bezig in Cleveland, en er draaien ook een paar interessante Nederlandse films ('Ben X', over een autistische jongen en 'Blind', over een blinde jongen). Bovendien is het 17 maart St. Patrick's day, dan is er hier in de stad een optocht en gaat iedereen (in het groen gekleed) de kroeg in. Die foto's en verhalen zullen jullie tzt wel zien!
Wat trouwens wel grappig is: hier is afgelopen weekend de klok verzet naar zomertijd, maar van wat ik heb begrepen is dat in Nederland nog niet gebeurd. Dus nu is er tijdelijk maar 5 uur tijdverschil! :-)
Liefs Pat
Een geweldig concert en indrukken van de stad
Laat ik deze keer eens niet bij het begin beginnen, maar bij het hoogtepunt van de laatste twee weken: een concert van The Hives! Ik ben er gister (zondag) geweest, en het was echt geweldig!!! Ze traden op in Agora in Cleveland, wat me wel wat deed denken aan Simplon in Groningen. Ik wist natuurlijk van Sziget al dat de live show van The Hives erg goed is, maar een show in een achterafzaaltje met een paar honderd man waarbij je vlak bij het podium kan staan maakt het toch wel nog even iets leuker. En van zo dichtbij wordt ook duidelijk dat niet alleen de zanger een showmaster is, maar ook de gitarist (die met de krulletjes en kuif) is een maf figuur zeg! De Hives zijn hier nog onbekend, de barman had tot gister nog nooit van ze gehoord. Een enkeling van de mensen die vlak voor het podium stonden kon een paar nummers meezingen. Dat ze de nummers niet kenden weerhield overigens niemand ervan om niet helemaal uit z'n dak te gaan wat resulteerde in één groot feest! Het grote voordeel van deze relatieve onbekendheid is natuurlijk dat het concert helemaal niet duur was: een kaartje kostte maar $20! Dus voor dat geld heb ik onder het genot van een heerlijk helder Nederlands biertje (Enschedees bier hadden ze helaas niet...) een geweldige avond gehad! (om dat biertje te mogen kopen moest ik trouwens wel eerst een mooi polsbandje bemachtigen om te laten zien dat ik 21 of ouder ben)
Afgelopen zaterdag ben ik eindelijk downtown geweest! Nu ik door begin te krijgen hoe het openbaar vervoer hier werkt, blijkt het allemaal niet eens zo heel ingewikkeld te zijn. Het vervelende is alleen dat de bussen dus niet vaak rijden (uitgezonderd van spitsuren niet vaker dan 2 keer per uur doordeweeks en in de weekenden nog minder vaak) en er bovendien bij de bushokjes nergens staat aangegeven hoe laat de bussen komen. Maar inmiddels heb ik aardig wat foldertjes met tijden verzameld en ben ik er ook achtergekomen hoe het schema op internet werkt. Het ingewikkelde aan dat schema is dat je moet weten of je naar het oosten of westen moet en hoe de halte heet. Bovendien worden niet alle haltes in het schema weergegeven, dus moet je ook nog eens weten welke halte dan het dichtst bij jouw halte is. Ow, wat mis ik 9292ov.nl!! ;-)
Maar goed, zaterdag ben ik dus downtown gegaan! Eerst met de bus en toen met de lightrail (soort mix tussen tram en trein). Met de lightrail kom je dan door het minder goede deel van de stad: veel beton en verroest ijzerwerk, onder meer verwerkt in lelijke lompe bruggen. Cleveland is van oudsher een stad van de zware industrie, maar heeft moeilijke tijden achter de rug door het wegvallen van veel van die belangrijke werkgevers. De laatste jaren is Cleveland weer aan het opkrabbelen, maar in het gebied tussen de campus en downtown is de vergane glorie der industrie nog duidelijk zichtbaar. Volgens mij is Cleveland ook één van de armste steden van de VS, wat ik heb begrepen staan ze 2e na Detroit. Echt opbeurend is het uitzicht vanuit de trein in ieder geval niet. Het gedeelte van Cleveland waar ik woon is overigens een prima buurt hoor!
Eenmaal downtown ben ik uitgestapt in Tower City, een groot winkelcentrum in één van de torens die je op de foto bovenaan de site ziet. Binnen waren een aantal mooie fonteinen te zien, maar ik was natuurlijk niet downtown gegaan om alleen maar te gaan shoppen. Dus toen ben ik naar buiten gegaan om daar mooie gebouwen te spotten, en die waren er zeker! Het was alleen zo koud dat ik na niet al te lange tijd weer terug ben gegaan naar dat winkelcentrum en een dubbele espresso (de enige drinkbare koffie hier) met een chocolate chip muffin (hard to resist ;-)) heb gehaald om weer een beetje warm te worden (over hard to resist gesproken trouwens, een smoothy mocht natuurlijk ook niet ontbreken ;-)). Daarna heb ik de lightrail gepakt richting Lake Erie. Daar bleken ook het Baseball stadion van de Cleveland Browns (die het erg goed doen in de landelijke competitie) en de Rock and Roll Hall of Fame te zijn, maar omdat het inmiddels al bijna 4 uur was ben ik daar niet naar binnen gegaan. Ik heb daar nog wel even genoten van het uitzicht over Lake Erie, wat nu voor een groot gedeelte dichtgevroren is en bedekt is met sneeuw.
Het valt me trouwens op dat Amerikanen het concept van gezellig ergens koffie drinken of uit eten gaan niet zo hebben begrepen als in Nederland. In de winkelcentra (waar zo goed als alle winkels zijn gevestigd) is er een hoek waar alle eettentjes bij elkaar zitten. Je haalt daar je eten en/of drinken bij de balie van de Subway, Japanner, KFC of één van de andere mogelijkheden en gaat dan in een grote ruimte met stoelen en tafeltjes zitten. Maar het is niet alleen in de winkelcentra, ook de restaurants waar ik tot nu toe ben geweest (of naar binnen heb gekeken) ziet het er niet echt gezellig uit. Zoiets als Mr. Mofungo of het Rheins ben ik nog niet tegengekomen! ;-) Maar het schijnt hier dan ook niet de bedoeling te zijn dat je na het eten nog even gezellig blijft naborrelen, dus waarschijnlijk is het interieur daar op aangepast ;-)
En dan, niet geheel onbelangrijk, het volgende: Ik had jullie al verteld dat ik mee ga doen aan een inzamelingsactie voor de kankerstichting, waarvoor we met een team 18 uur lang gaan wandelen. Inmiddels hebben we ons als team opgegeven en kunnen mensen online donaties geven door gebruik van een creditcard. Dus mocht je mij en de rest van het team willen steunen, ga dan naar http://main.acsevents.org/site/TR/RelayForLife/RelayForLifeOhioDivision?px=4970988&pg=personal&fr_id=6973. Alle beetjes helpen!
Ook heb ik deze keer weer wat foto's toegevoegd. Vorige week heeft het flink gesneeuwd, waardoor alles bedekt was met een dikke deken van sneeuw. Het is wel speciaal om eindelijk weer eens een echte winter mee te maken! Vandaag hebben we hier overigens even mogen proeven van de lente, maar de komende dagen wordt het weer flink kouder. De winter is hier nog lang niet voorbij! Trouwens, hoewel de meeste foto's die jullie nu zien zijn gemaakt op mooie zonnige dagen, staat Cleveland in de top 3 van steden in de VS met het minste aantal zonnige dagen per jaar (niet echt positieve topnoteringen die ze halen hier...). Maar tot nu toe vielen die schaarse dagen dat de zon zich volop liet zien gelukkig in het weekend!
Liefs Pat
Over verkiezingsgekte, opera's en Amerikaanse drinkkwaliteiten
Jaja, de afgelopen paar dagen heb ik een aantal memorabele indrukken opgedaan.Maar laat ik bij het begin beginnen...
Donderdag heb ik wederom een gedeelte van de grote Amerikaanse molen der bureaucratische rompslomp doorlopen, toen ik eindelijk mijn social security number (soort sofi-nummer) mocht aanvragen. Op zich niet zo heel spannend, maar binnen twee weken valt een pasje in de bus en kan ik eindelijk een bankrekening openen om Amerikaanse dollars van de Universiteit te ontvangen! :-DDie middagstond ik te kletsen met wat mensen van het lab, en ik heb ze toen wat zoute dropjes laten proeven die ik mee had genomen uit NL. Vooral de Aziaten trokken een heel raar gezicht nadat ze een dropje in hun mond hadden gestopt, erg grappig! :-D
Verder heb ik vrijdag een veiligheidscursus moeten volgen die je nodig hebt om in het lab te mogen werken. Kort gezegd was het een presentatie over de gevaren op het lab, met daarna een te simpele afsluitende toets. Rond het middaguur was er een kick-off bijeenkomst (met lunch uiteraard) gepland van de Kankerstichting, waar ik met een groepje mensen naartoe ben geweest. In april wordt er namelijk een inzamelingsactie georganiseerd, waarbij je met een groepje mensen 18 uur achter elkaar moet lopen (één voor één, dat wel ;-)) en bij deze bijeenkomst van vrijdag kon je je als team inschrijven. En natuurlijk ga ik ook meedoen!
Diezelfde vrijdag werd ik om half 4 opgehaald door mijn hospita, omdat we naar een rally van Hillary Clinton (zo'n bijeenkomst waarbij Hillary haar aanhangers toespreekt) zouden gaan! Het leek me bij voorbaat al een hele ervaring om al die mensen met bordjes te zien zwaaien en te horen schreeuwen! Toen we om kwart over 4 bij de sporthal aankwamen stond er echter al een hele lange rij (zo ver als je kon kijken, meer dan een kilometer lang!) Wij hadden ons als bezoekers geregistreerd op internet, maar helaas bleek het helemaal niets uit te maken: iedereen moest gewoon achter aansluiten in de rij! Dat was natuurlijk geen doen, maar toen deed Patty net alsof ze iemand kende die redelijk vooraan stond, en zo zijn we daar vooraan in de rij geïnfiltreerd! ;-) Uiteindelijk hebben we ruim een half uur buiten staan koukleumen totdat de deuren werden geopend. Tegen de tijd dat wij de zaal in konden waren er helaas al geen zitplaatsen meer, maar onze staplaatsen waren wel bijna vooraan. :-D Toen we nog in de wachtrij stonden gingen er al geruchten dat Hillary pas tegen 7 uur of half 8 zou komen, dus we moesten nog een hele tijd staan wachten. Gelukkig stonden er leuke mensen om ons heen (waaronder een grappige cynische Oostenrijker), dus viel het wachten wel mee. Uiteraard moest eerst het volkslied gezongen worden, heerlijk dat patriottisme hier :-P Uiteindelijk kwam Hillary rond kwart voor 7 eindelijk het podium oplopen en ging het publiek uit z'n dak! Echt geweldig om te zien, sommige mensen worden helemaal wild en beginnen te schreeuwen, anderen kunnen alleen maar vol ontzag naar haar opkijken en instemmend knikken bij elk woord wat ze zegt. Zelf vond ik het wel een okay speech, ze heeft absoluut goede ideeën over de zorg, onderwijs en het milieu. Ik vond alleen dat ze te weinig inging over hoe ze al die mooie plannen voor elkaar wil krijgen. Maar ik heb het idee dat de kandidaten de meeste stemmen krijgen door met mooie ideeën te komen. Hoe ze dat dan voor elkaar willen krijgen lijkt voor de meeste stemmers niet heel belangrijk. In ieder geval zijn de meeste democraten het er wel over eens dat het niet zoveel uitmaakt of Clinton of Obama de voorverkiezingen wint, zolang er maar een democraat president wordt! Binnenkort is er een debat tussen Clinton en Obama hier in Cleveland, en ik ga zeker proberen daar ook naartoe te gaan. Je moet wel geluk hebben, want de kaarten worden verloot!
Zaterdag ben ik met nog 4 mensen naar een klassiek concert geweest. Er was een groot symfonieorkest wat samen met een mannelijke en vrouwelijke operazanger het sprookje 'Blauwbaard' vertolkte. Op zich niet echt mijn ding, maar het gebouw alleen al was de moeite waard! (http://cleveland.about.com/od/architectureandbuildings/ig/Severance-Hall---A-Photo-Tour/ ) De muziek en de zang waren absoluut goed (in het Hongaars met ondertiteling), alleen blijft het naar mijn mening een sprookje met een vage boodschap. Dat is waarschijnlijk ook de reden dat ik het als kind al geen heel interessant verhaal vond...
Na het concert was er een feestje waarvoor we uitgenodigd waren bij iemand thuis in downtown Cleveland. Er waren een aantal mensen (vooral mannen) nogal verbaasd over de snelheid waarmee ik mijn biertje opdronk, haha! Okay toegegeven, ik had dorst, maar als iemand die zich alcoholist noemt het tegen mij moet afleggen, kun je wel nagaan hoe het hier met de drinkkwaliteiten gesteld is! ;-) Ze drinken hier trouwens veel 'Lite' bier, wat gemaakt is van maïs en rijst. Maar volgens de 'kenners' is dat spul niet te vergelijken met gewoon bier! Op dat feestje was ik ook getuige van een typisch Amerikaans drinkspel: Er worden zes bekertjes aan elk uiteinde van een tafel gezet, en in elke beker wordt wat drank gedaan. Vervolgens moet je proberen een pingpongbal in de beker van de tegenstander te gooien, en als dat lukt moet je tegenstander die beker leegdrinken. Een simpel maar vermakelijk spel! ;-) Tegen een uurtje of 12 werd het feestje in een danscafé in de stad voortgezet, dus ik heb ook voor het eest kennis gemaakt met het Amerikaanse uitgaansleven! Waar wij naartoe gingen was een redelijk hippe tent waar vooral R&B werd gedraaid. De grootste verschillen met NL zijn dat het er niet stampvol was, de uitsmijters er een stuk onvriendelijker uitzien, de boel al om 2 uur dichtging en ze hier geen Safari schenken! ;-) Ow ja, ook hier heb je werknemers op het toilet die je voorzien van zeep en een handdoekje! Ik werd thuisgebracht in een spiksplinternieuwe Audi A3 (wat een service! ;-)). Je staat er versteld van in wat voor bakken van auto's de studenten hier rondrijden! Maar het komt er dus op neer dat ik een zeer geslaagd weekend heb gehad!
Vandaag heb ik een bespreking met mijn begeleider gehad, waarbij er wat knopen zijn doorgehakt. Het komt er op neer dat we zo snel mogelijk vragen moeten opstellen voor de enquête, zodat we deze kunnen indienen bij de Ethische Commissie. We hebben namelijk goedkeuring van deze commissie nodig voordat we met de enquête kunnen beginnen! Vanmiddag heb ik al wat dikke pillen uit de bibliotheek gehaald, die me hopelijk kunnen helpen met het opzetten van de vragen. Trouwens wederom een prachtig gebouw die bibliotheek, met zo'n fancy elektronisch schuifsysteem voor de rekken! Maar deze week moet ik even hard aan de slag dus!
Ik had trouwens een paar leuke foto's op de campus genomen, alleen wil de camera sinds die dag niet meer aan! Ik weet niet of het de kou was, maar ik kan het apparaatje niet meer tot leven wekken... Ik was al van plan een nieuwe camera te kopen, maar nu moet ik dus snel ff doorpakken! Maar ik heb een paar foto's genomen met de camera van m'n hospita, zodat jullie toch wat beeldmateriaal hebben! Zaterdag zijn er op het feestje ook foto's gemaakt, die zal ik ook nog proberen te achterhalen! ;-)
Liefs Pat
Een week verder...
Hallo lieve mensen!
Inmiddels zit ik alweer een week in het verre, en inmiddels ook koude Cleveland. Afgelopen donderdag is de eerste sneeuw gevallen sinds ik hier ben, dus momenteel is het hier wit! Erg leuk en knus natuurlijk, alleen is het jammer dat het wandelen nu een ware uitdaging is geworden (vooral met mijn gehakte laarzen). Ik vond het wel lekker om 's ochtends een frisse neus te halen en naar mijn stage te wandelen (wat ongeveer 30 minuten lopen is), maar dat wordt nu wat lastiger. Ik kan ook met de bus, aangezien die voor de deur stopt, maar jammer genoeg is het openbaar vervoer hier niet heel erg goed geregeld, aangezien er vanuit wordt gegaan dat je wel een auto hebt. Bovendien wordt het nu echt zo koud dat je überhaupt liever niet meer naar buiten gaat: Vandaag en morgen is het rond de -12 met een gevoelstemperatuur van -20 door de harde koude wind!! Maar hier kan het weer in een paar uur omslaan, dus wie weet is het zo weer een stuk minder koud!
Verder bevalt het me tot nu toe prima hier! De mensen op het lab zijn aardig en m'n hospita is een schat! Wat mijn stage betreft: er zijn 3 labs samengevoegd op 1 verdieping, waardoor er ongeveer 25 studenten en promovendi bij elkaar zitten. De meeste mensen zijn Amerikanen, maar er zit ook een Belgische jongen en een paar Indiërs. Iedereen heeft een eigen werkplek, dus dat is allemaal prima geregeld! Overigens is lang niet iedereen continu aanwezig: sommige mensen werken thuis, anderen zijn druk bezig in het engineeringlab of in de operatiekamer, en dan zitten er nog een paar nachtbrakers tussen. Het is wel relaxed dat men heel soepeltjes is wat de werktijden betreft; alles is okay, zolang je je werk maar doet. Een ander leuk aspect is dat er regelmatig dingen georganiseerd worden. Zo zijn we bijvoorbeeld vrijdag met mijn begeleider en alle studenten en promovendi van zijn lab (ongeveer 10 mensen) uit eten geweest en heb ik me al laten overhalen om binnenkort 2 uur te gaan wandelen voor het goede doel! De campus is trouwens best impressive: er staan mooie (en minder mooie) gebouwen, en de faciliteiten zijn erg goed! Over de hele campus is gratis internet en je kan er gratis sporten in een superdeluxe sportschool. (voor een impressie: http://www.case.edu/visit/tours/full/index.html waar je overigens alleen de mooie gebouwen ziet, dus niet het gebouw waar ik in zit ;-)) Helaas kennen ze hier geen bodycombat (en geen taebo, althans niet op de universiteit)! :-( Woensdag wil ik eens een kijkje gaan nemen bij de teakwondo-club.
Dinsdag was voor mij al een lange dag: ik heb toen tot half 7 meegekeken met een experiment waarbij ze elektroden in de ruggengraat van een hond plaatsten. Toen ik wegging waren ze overigens nog lang niet klaar; het experiment zou de hele nacht en volgende ochtend nog doorgaan. Verder ben ik inmiddels begonnen met mijn eigen project. Voor de mensen die graag willen weten wat ik precies ga doen heb ik een korte omschrijving aan mijn profiel toegevoegd. Volgens mijn begeleider zijn er hier in de VS meer dan genoeg mogelijkheden voor een baan voor mij. Maar wees niet ongerust: Ik ben niet van plan om te blijven! ;-)
Vrijdag zijn we dus met een aantal mensen uit eten geweest, dat was erg gezellig! Ik was alleen wel verbaasd dat één van de jongens (student medicijnen) al getrouwd blijkt te zijn en een kind van een jaar of 3 heeft en dat een ander meisje al verloofd is! Gister was ik van plan om eens het echte centrum van Cleveland op te zoeken. Cleveland heeft namelijk twee centra: één rond de universiteit (University Circle) en het zogenaamde 'Downtown' centrum, wat je hierboven op de foto kan zien. Maar ik wilde eerst een Ohio State ID halen (wat je nodig schijnt te hebben om de kroeg binnen te komen, aangezien ze iedereen jonger dan 35 vragen naar hun ID en een paspoort niet goed genoeg blijkt te zijn...) en daarvoor moest ik de tegenovergestelde richting op! (overigens heb ik gister wel een[uiteraard Californische]fles wijn gekocht zonder dat er naar mijn ID werd gevraagd :-D) Uiteindelijk ben ik in de buurt van het kantoor waar ik m'n ID heb gehaald blijven hangen, aangezien daar ook een groot winkelcentrum in de buurt was! Daar heb ik ook een pre-paid kaart voor m'n telefoon gehaald, dus nu heb ik ook een Amerikaans nummer: 2167732842. Het komt erop neer dat ik me gister de hele dag prima heb vermaakt in dat winkelcentrum! Eén van mijn doelen was ook om makkelijke, warme schoenen aan te schaffen, maar dat is helaas niet gelukt; Amerikanen hebben niet bepaald dezelfde smaak als ik... ;-) Onderweg naar het winkelcentrum kwam ik trouwens een Ierse pub tegen, dus zal binnenkort eens checken of ze daar ook aan pubquizzen doen! ;-)
Wat eigenaardigheden, zowel positief als negatief, die me tot nu toe zijn opgevallen:
Amerikanen zijn de heersers der bureaucratie! Na het invullen van verschillende formulieren voor het visum, en formulieren in het vliegtuig, ben ik inmiddels op de universiteit ook alweer bij 5 personen langs geweest om het dubbele aantal formulieren in te vullen! En ik ben nog niet klaar, want ik moet nog een Social Security Number aanvragen om een bankrekening te kunnen openen (wat pas kan nadat je 10 dagen in de VS bent) en ik moest dus een Ohio State ID zien te bemachtigen.
Overal waar je komt wordt je begroet met een te vrolijk opgelegd: 'Hi, how are you doing?', waarbij je vervolgens uiteraard verondersteld wordt met evenveel gemaakte belangstelling te vragen hoe het met de ander gaat. Als botte Hollander moet ik daar nog even aan wennen...
Van hiërarchie is weinig sprake, althans in het lab waar ik zit.
Amerikanen zijn preutse plassers! (althans de vrouwen...) Op het lab hebben we van die hokjes die aan de bovenkant en onderkant open zijn, en als er iemand naast me zit hoor of zie ik ze niet!
Bijna iedereen hier loopt op sportschoenen. Ik voel me soms wat overdressed met mijn leren laarzen met een hakje. Maar begrijpelijk is het wel: Deze week vroeg iemand in de bus mij al hoe ik mijn laarzen onderhield, aangezien de staat van schoenen achteruit rent als je elke dag over al dat zout wandelt!
Echt alles is groot: van de auto's tot huizen (mijn hospita woont in haar eentje in een huis met 3 verdiepingen, 4 slaapkamers en 2 badkamers) tot potten douchegel tot de bedden (wat uiteraard helemaaaaaaal niet erg is ;-))
Bij vergaderingen is altijd eten aanwezig: het schijnt dat er niemand komt opdagen als er geen eten wordt geserveerd bij een vergadering.
Tot nu toe heb ik alleen nog maar mensen leren kennen die anti-Bush zijn, maar dat zal wellicht aan de omgeving liggen. Pleit alleen maar voor ze uiteraard! ;-) Veel mensen hier zijn trouwens ook niet tevreden over het kiesstelsel hier, omdat ze vinden dat ze veel te weinig te kiezen hebben (logisch lijkt me).
Werkelijk alles is erop ingesteld dat je een auto hebt. Zoals ik al zei is het openbaar vervoer niet bepaald super, maar ze hebben bijvoorbeeld ook drive-thru drogisterijen en pinautomaten!!! De kwaliteit van de wegen is hier dan weer niet super, maar dat schijnt er meer aan te liggen dat de stad Cleveland te weinig geld heeft om de boel op te knappen.
Als ik mijn mede-op-de-bus-wachtende passagier moet geloven, krijg je $500 boete als je betrapt wordt wanneer je in een bushokje staat te roken!
Veel Amerikanen hebben echt geen idee over de topografie van Europa. Sommigen denken dat Nederland groot is, volgens anderen ligt het naast Frankrijk, Zwitserland en/of Italië (dat is als ze al onderscheid kunnen maken tussen landen en steden)!! En hoewel ik moet toegeven dat ik ook niet precies weet waar elke staat of stad in de VS ligt, ik kan er nog wel onderscheid tussen maken!
Binnenkort zal ik wat foto's op de site zetten, maar vandaag is het echt te koud om op pad te gaan en mooie plaatjes te schieten!
Liefs Pat
Eerste bericht vanuit Cleveland
Hallo allemaal!
Hier het eerste bericht vanuit Cleveland! Na een vlucht van in total 12 uur (en een tussenstop van 2 uur in Atlanta), ben ik gisteren om half 7 ‘s avonds in Cleveland geland. De vlucht was ok, hoewel de films slecht waren (wat niet erg was aangezien ik er toch niets van kon zien) was het eten verbazingwekkend goed!
Vantevoren zag ik nogal op tegen de overstap in Atlanta, aangezien het echt een megagroot vliegveld is en ik 'maar' 2 uur had om over te stappen. In die twee uur moet je door de paspoortcontrole, je tas ophalen, weer opnieuw inchecken en dan de vertrekterminal opzoeken. Waarschijnlijk had ik de overstap ook niet gehaald als we 5 minuten laten waren geland. Toen ik namelijk bij de paspoortcontole aankwam was de wachttijd 'slechts' een half uur, maar een paar minuten laten stond er opeens een hele lange wachtrij! Heel erg welkom voel je je niet door dat hele process van ondervragingen en vingerafdrukken nemen, maar gelukkig was diegene waarbij ik in de rij stond in een goed humeur; hij maakte zelfs grapjes.
Een PhD student van mijn begeleider (Adam) kwam me ophalen van het vliegveld in Cleveland. Helaas was er in Atlanta toch iets niet helemaal goed gegaan: mijn tas was niet in Cleveland!! Echt balen natuurlijk, maar op dat moment was ik eigenlijk te moe om me er druk over te maken. We hebben toen geïnformeerd bij de bali van Delta, maar daar konden ze de tas op dat moment niet lokaliseren. Die mevrouw kon wel vertellen dat de tas waarschijnlijk wel met de volgende vlucht vanuit Atlanta mee zou komen, dus dat was enigszins een geruststelling.
Adam heeft me toen naar het adres van mijn kamer gebracht, en daar maakte ik kennis met mijn hospita: een hele lieve vrouw van (ik schat) bijna 60. Ik heb toen even thee gedronken met haar, maar toen was ik al snel zo moe dat ik wel naar bed wilde. Voordat ik ging slapen heb ik nog naar Delta gebeld om te controleren of mijn tas al in Cleveland was aangekomen, en dat was ie! En toen bood Adam aan om mijn tas alsnog op te halen, echt geweldig! Ik ben dus uiteindelijk alsnog pas om half 12 ‘s avonds hier (dat is half 6 ‘s ochtends bij jullie) naar bed gegaan, omdat ik nog heb gewacht totdat Adam de tas had afgeleverd. Toen was ik dus al ruim 24 uur wakker! Pfff, ik heb nu dan ook wel een flinke jetlag!
Vanmorgen had Patty een ontbijtje voor mij klaargezet, inclusief een zelf getekende plattegrond, allerlei folders over Cleveland en een zooi boeken voor als ik me eens zou vervelen. Erg lief dus! Vanmiddag heb ik al een labbijeenkomst bijgewoond van het lab van m\'n begeleider, en hoewel het meeste langs me heen gaat omdat ik te moe ben om me te concentreren, heb ik al wel met de mensen hier kennisgemaakt. Het zijn allemaal erg aardige mensen, die je graag verder willen helpen. Nu zit ik nog even op het lab dit verhaaltje te typen, omdat het me nog niet is gelukt om verbinding te krijgen met een gratis draadloos netwerk hier. Maar morgen neem ik m'n laptop mee hier naartoe, en dan is er vast wel iemand die weet hoe ik verbinding moet krijgen, en dan zien jullie me wel op msn of skype! ;-)
Ze verwachten trouwens niet van mij dat ik nu al druk bezig ga met mijn project, maar morgen ben ik wel uitgenodigd om mee te kijken met een experiment en het lijkt me wel leuk om te zien wat ze hier allemaal doen!
Nu ga ik maar es even op zoek naar een supermarkt (via de plattegrond van m'n hospita ;-)). Jullie horen snel weer van mij!
Liefs Pat
PS Bedankt voor al jullie lieve mailtje/smsjes/krabbels/telefoontjes/reacties!!