Afgelopen weekend ben ik in Chicago geweest, waar ik wat tijd met Lauren door heb gebracht voordat zij weer teruggaat naar Zuid-Afrika. En ik kan jullie vertellen dat we heel wat hebben beleefd! Vrijdag kwam ik al op tijd aan in Chicago, en we hadden afgesproken elkaar op het vliegveld te ontmoeten. Vanaf het vliegveld wilden we met de trein en bus naar mijn hostel, en aangezien we verwachtten veel gebruik te gaan maken van het openbaar vervoer, kochten we een visitorspass waarmee je voor een bepaald aantal dagen onbeperkt gebruik kan maken van het openbaar vervoer. Maar natuurlijk kwam er bij mij geen kaartje uit de machine rollen nadat ik mijn geld erin had gestopt! Wij naar een medewerker van de CTA, en zij had wat kaarten op voorraad die ze in gevallen zoals bij mij weg kon geven, maar natuurlijk had ze net niet de kaart die ik wilde! Ze probeerde toen mensen te bellen, maar ze kon niemand bereiken dus dat duurde en duurde... Ik stond bijna op het punt te zeggen: geef me dan maar een 2-days pass in plaats van de 3-days waar ik voor had betaald. Maar gelukkig was haar geduld nét ff iets eerder op dan de mijne, en ze zei: 'Girl, I'ma give ya a seven days pass, cuz they don't pick up the damn phone!' Dus uiteindelijk had ik een 7-days pass! Being patient pays off in the end!

Bij het hostel aangekomen was ik blij verrast. Ik had gelezen dat de buurt waarin het hostel was gelegen een goede buurt was, maar het was beter dan ik had verwacht! Ook het hostel zag er okay uit, althans van de buitenkant. De binnenkant viel nogal tegen, en toen ik de wc (zonder slot) en douche had gezien was ik niet meer zo blij! Yak, alles voelde vies en overal lag haar. Het was ook goed dat ik mijn oordoppen had meegenomen, want op mijn kamer (die ik deelde met ongeveer 10 vrouwen) lag iemand die nogal luid snurkte! Maar voor twee nachten (en de door het hostel verstrekte handdoek gebruikend om de douche enigszins schoon te maken vóórdat ik een douche durfde te wagen) was het wel okay. We zijn daarna richting Lake Michigan gewandeld, wat op slechts 5 minuten loopafstand was en vanwaar je een prachtig uitzicht hebt op downtown Chicago. De rest van die dag hebben we veel gewandeld en geshopt, en we sloten de dag af met een Chicago-style pizza (een pizza in een taartvorm die ongeveer 45 minuten nodig heeft om gemaakt te worden). Lauren ging toen naar haar logeer adres (in een suburb van Chicago op ong een uur met de trein) en ik ben naar mn hostel gegaan.

Zaterdag kwam Lauren eerst naar het hostel om haar spullen te droppen, want we wilden die avond gaan stappen en dan zou het handiger zijn als zij ook in het hostel zou blijven. Daarna zijn we naar Millenium Park en de Navy Pier geweest (zie foto's). Het was toen ongeveer half 4 en we besloten naar het Science Museum te gaan, maar doordat het nogal lang duurde voordat we daar waren, is daar niets van gekomen. Lauren heeft toen iemand gebeld die ze eerder in Chicago had leren kennen, en we zijn toen met hem naar de Chicago University gegaan. Er was daar een concert aan de gang, maar we zijn terug naar het hostel gegaan, aangezien we niet laat op de avond door een 'sketchy part of town' wilden. Inmiddels was het mooie weer omgeslagen en zaten we koukleumend op de bus te wachten. We hebben warmte en beschutting gezocht in een tapas restaurant, en toen was het tijd om te gaan stappen! Ook dat was een hele ervaring (of zoals Lauren zou zeggen: 'Oh my gosh, it was hectic!!!'), want jeetje wat zijn de Amerikaanse mannen opdringerig als ze alcohol op hebben! Vooral Lauren werkte als een mannenmagneet! Misschien maakt het feit dat minimaal de helft van de Amerikaanse vrouwen in kroegen en clubs er halfnaakt bijloopt twee goed uitziende maar normaal geklede dames des te interessanter voor mannen, ik weet het niet. We hebben welgeteld twee aardige, niet opdringerige mannen leren kennen, waarvan er één homo was... Haha! Maar het was een leuke avond en we hebben even lekker staan dansen!

Zondag waren we al redelijk op tijd weer uit de veren, en zijn we met z'n drieën (met Val, een meisje uit Slovenië van het hostel) naar de dierentuin gegaan. Daarna hadden we met Lauren's vriend afgesproken bij het International Museum of Surgery en zijn we naar het Hancock Oberservatory gegaan, het op één na hoogste gebouw van Chicago. Eenmaal op de 95e verdieping zijn we meteen de vrouwentoilet ingedoken, want van horen zeggen heb je vanaf daar het mooiste uitzicht op de stad. We hebben op de 95e verdieping een cocktail gedronken en zijn toen we weer beneden stonden konden we er niet omheen: de Cheesecake Factory! De cheesecakes (kwarktaart) die ze daar maken zijn erg populair en dat is zoiets wat je geprobeerd moet hebben als je in de VS bent geweest. Dus we zijn toen aan de cheesecake gegaan, en ik kan zeggen, het was alsof er een engeltje over je tong fietst (het feit dat de cheesecake factory een soort Efteling-achtige omgeving is adds to the experience)!!! Yummy!!! Lauren is daarna naar huis gegaan, en ik ben nog met Val naar een vlindertuin geweest. Daarna was het alweer tijd om richting het vliegveld te gaan...

Ook de terugvlucht was een hele ervaring, die eigenlijk vorige week al begon: Op dit moment verblijft er namelijk nog een gast bij Patty in huis, Maria, een vrouw uit Nebraska. Zij ging afgelopen weekend naar huis en zou zondag weer terugkomen naar Cleveland en we kwamen erachter dat we op dezelfde vlucht zaten! Wat een toeval! Maar gister op het vliegveld bleek dat het vliegtuig overboekt was voor 12 mensen! Ik had wel een stoel toegewezen gekregen, maar Maria niet! Medewerkers van de vliegtuigmaatschappij vroegen toen of er mensen waren die hun vlucht op wilden geven. Deze mensen kregen dan een gratis retourvlucht aangeboden naar any destination in the US en ze zouden dan met de eerste vlucht de volgende dag naar Cleveland gaan. Ik heb erover gedacht mijn ticket op te geven, want die retourvlucht had ik kunnen gebruiken voor mijn reis in augustus, maar ik was op dat moment zo moe dat alles wat ik wilde eigenlijk een fatsoenlijke nacht slapen in mn eigen bedje was. Bovendien ga ik woensdagavond alweer richting Seattle, en naast dat ik me dan enigszins schuldig zou voelen omdat ik dan deze week bijna niet op stage zou zijn, was ik ook bang dat het ten koste zou gaan van mijn Seattle/Vancouver uitje. Terwijl ik nog aan het twijfelen was of ik mijn ticket zou opgeven, hadden ze ook al voldoende mensen gevonden die hun vlucht wilden opgeven, en het wonderbaarlijke was: Maria kreeg (zonder erom te vragen) de stoel naast mij toegewezen! What are the odds?! Al met al waren er zoveel toevalligheden dat het bijna eng was!

Over mijn trip in augustus gesproken: inmiddels heb ik een tour geboekt! Ik ga 3 augustus van LA, naar de Grand Canyon, Las Vegas, Yosemite en ben dan 9 augustus in San Francisco! Dat wordt dus heel veel zien in een weekje tijd! Vanaf San Francisco wil ik nog een bezoekje brengen aan Napa Valley, de Californische wijngaarden, en langs de westkust reizen. Misschien zal ik Tjitstke en Hendrik daar nog zien, dat is nog niet zeker. En ik zit erover te denken om met de trein van Cleveland naar LA te reizen, want met al dat vliegen zie je niets van het land! Die treinreis zou 3 dagen duren en is een stuk goedkoper dan vliegen. Maar ik ga beslissen wat ik ga doen na komend weekend, want aangezien we met de trein van Seattle naar Vancouver reizen weet ik dan in ieder geval hoe de Amerikaanse lange-afstandstreinen zijn. Dus op naar Seattle en Vancouver! :D